سبک و متد در بازیگری چه تفاوتی با هم دارند؟

تعریف ساده متد در بازیگری؛ غواصی به عمق شخصیت

وقتی از متد در بازیگری حرف می‌زنیم، منظورمان یک سیستم، روش یا تکنیک خاص و نظام‌مند در بازیگری است که بازیگر از آن برای رسیدن به عمق شخصیت و خلق یک اجرای باورپذیر استفاده می‌کند. این متدها از اصول و تمرین‌های مشخصی تشکیل می‌شوند که همچون چراغی روشن، راهنمای بازیگر در فرایند تحلیل نقش، درک انگیزه‌ها و ابراز احساسات هستند. مشهورترین و شناخته‌شده‌ترین متد، متد اکتینگ (Method Acting) است که ریشه در آموزه‌های کنستانتین استانیسلافسکی دارد. جهت آشنایی با دوره جذاب بازیگری اطلاعات جامع را از صفحه دوره بازیگری کسب نمایید.

 

 

بهترین آموزشگاه سینمایی در کشور کجاست؟

برای مشاهده آموزشگاه های سینمایی وارد صفحه زیر شوید.

تمامی بازیگران دارای سبک و متد دربازیگری دوره ها و شروع حرفه خود را از بهترین کلاس بازیگری در تهران شروع کرده اند.

 

مثالی از متد اکتینگ در سینما؛ دنیل دی-لوئیس در فیلم پای چپ من

وقتی به‌دنبال یک مثال از متد اکتینگ در سینما می‌گردیم، نمونه‌ای بهتر از دنیل دی-لوئیس (Daniel Day-Lewis) در فیلم پای چپ من (My Left Foot) پیدا نمی‌کنیم. در این فیلم، دنیل دی-لوئیس، نقش کریستی براون (Christy Brown) را بازی کرد؛ هنرمندی با فلج مغزی که تنها با پای چپ خود می‌توانست حرکت کند و نقاشی بکشد. دی-لوئیس برای این نقش از تکنیک‌های متد اکتینگ به شیوه‌ای باورنکردنی استفاده کرد.

او برای چندین ماه در یک مرکز توانبخشی ماند و با افرادی که از فلج مغزی رنج می‌بردند، زندگی کرد تا حرکت‌ها، گفتار و حتی شیوه فکر کردن آنها را به طور کامل درک کند. می‌گویند دی-لوئیس در طول فیلمبرداری هم از نقش خود خارج نشد؛ یعنی حتی زمانی که دوربین‌ها خاموش بودند هم او همچنان با صندلی چرخدار این طرف و آن طرف می‌رفت و با چالش‌های فیزیکی و روانی یک فرد فلج مغزی دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

این غرق شدن کامل در نقش، به دی-لوئیس اجازه داد تا نه‌تنها محدودیت‌های فیزیکی کریستی براون، بلکه مبارزه‌های درونی، عزم راسخ و روحیه هنری او را هم به شکلی بی‌نظیر به تصویر بکشد. نتیجه این تعهد بی‌قید و شرط، یک بازی فوق‌العاده و جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش اول مرد بود.

برای سنجش اولیهٔ توانایی‌های بازیگری و ورود حرفه‌ای‌تر به هنر، در تست آنلاین بازیگری شرکت کنید.

سبک در بازیگری؛ امضای هنری و رویکرد کلی بازیگر

در بررسی تفاوت سبک و متد در بازیگری حالا نوبت به سبک رسیده است. سبک (Style) در بازیگری، بیشتر به انتخاب‌های هنری و زیبایی‌شناختی بازیگر برای به تصویر کشیدن یک نقش برمی‌گردد. این انتخاب‌ها شامل حرکات بدن، لحن صدا، حالات چهره و حتی نوع ارتباط با دیگر شخصیت‌های فیلم هستند. اگر بخواهیم مثالی عالی از بازیگری سبک‌محور بزنیم، به جانی دپ (Johnny Depp) در نقش کاپیتان جک اسپارو می‌رسیم.

کمتر کسی است که کاپیتان جک اسپارو (Captain Jack Sparrow) را نشناسد. بخش عمده‌ای از این شناخت و موفقیت گسترده به سبک خاص بازیگری جانی دپ در زنده کردن شخصیت اسپارو برمی‌گردد. دپ برای خلق این شخصیت، از منابع مختلفی الهام گرفت. می‌گویند که او از حرکات و نوع راه رفتن کیت ریچاردز (نوازنده گیتار گروه رولینگ استونز) و حتی از رفتارهای یک نوع بزمجه الهام گرفته بود تا حرکات بدن جک اسپارو را غیرعادی و درعین‌حال روان و سیال جلوه دهد.

بررسی عمیق‌تر سبک بازیگری جانی دپ در فیلم دزدان دریای کارائیب

سبک جانی دپ در دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه (Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl) موارد زیر را به تصویر می‌کشد.

۱.زبان بدن اغراق‌آمیز و سیال

اولین چیزی که هنگام تماشای جانی دپ در نقش جک اسپارو توجه آدم را جلب می‌کند، حرکت‌های دست و بدن او هستند که حس مستی یا بی‌خیالی او را به تصویر می‌کشند.

۲.لحن صدای خاص جانی دپ

جک اسپارو با لحنی پُر از طعنه، کنایه و شوخی صحبت می‌کند. صدای او کمی گرفته و با مکث‌های طولانی است که به کلماتش وزن خاصی می‌دهد.

۳.حالت‌های گویای چهره

حالت‌های چهره دپ در نقش جک اسپارو، اغراق‌آمیز و کمدی هستند. او با ابروهایی که گاه و بی‌گاه بالا می‌روند، لبخندهایی مرموز و چشمانی که همیشه در حال بررسی و توطئه‌چینی هستند، تماشاگر را میخکوب می‌کند.

۴.اجرای استادانه کمدی فیزیکی

بخش زیادی از کمدی شخصیت جک اسپارو از توانایی دپ در کمدی فیزیکی ریشه می‌گیرد؛ افتادن‌های ناگهانی، فرار کردن‌های بامزه و واکنش‌های غیرمنتظره به موقعیت‌ها بخش‌هایی از این موضوع هستند.

دپ با این سبک بازیگری توانست شخصیتی را خلق کند که در عین حال که دزد دریایی است، کاریزماتیک، بامزه و حتی تا حدی دوست‌داشتنی هم هست.

نگاهی به تفاوت‌های کلیدی میان متد (چگونگی) در برابر سبک (بیان)

برای درک بهتر تفاوت سبک و متد در بازیگری می‌خواهیم در قالب یک جدول، این دو مفهوم را با هم مقایسه کنیم. در این جدول، با ابعاد دیگری از تأثیر متد (روش‌) بر شخصیت‌پردازی آشنا می‌شوید.

ویژگی اصلی	متد در بازیگری	سبک در بازیگری
ماهیت اصلی مفهوم	ابزار و تکنیک داخلی بازیگر	جنبه بیرونی و قابل مشاهده اجرا
هدف مفهوم	غوطه‌وری کامل در شخصیت، خلق واقعیت درونی	ارائه نقش به شکلی خاص و هنری
تمرکز مفهوم	چگونگی رسیدن بازیگر به حس و درک نقش	شیوه ارائه و بیان نقش به مخاطب
میزان انعطاف‌پذیری مفهوم	اصول مشخصی دارد که بازیگر آن‌ها را دنبال می‌کند.	بسیار متاثر از ژانر، کارگردان و دوره زمانی است و می‌تواند متنوع باشد.
معروف‌ترین نمونه مفهوم	متد اکتینگ (Method Acting)	سبک‌های واقع‌گرایانه، نمایشی، کمدی، موزیکال و غیره
نسبت دو مفهوم با یکدیگر	بازیگر می‌تواند از یک متد خاص استفاده کند تا به سبکی خاص از اجرا برسد.	یک سبک می‌تواند از بازیگر بخواهد که از متدهای متفاوتی استفاده کند.

درک تفاوت سبک و متد در بازیگری، راهی برای درک عمیق‌تر هنر بی‌پایان بازیگری

با درک تفاوت سبک و متد در بازیگری، حالا به ابزارهای تحلیلی قدرتمندتری برای موشکافی اجراهای سینمایی مجهز شده‌اید. هرچند متد و سبک، دو مفهوم مجزا هستند؛ اما در عمل، آن‌ها می‌توانند با هم در تعامل باشند و یکدیگر را تکمیل کنند. ممکن است یک بازیگر از متدی خاص برای درک عمیق درونی شخصیت استفاده کند و سپس این درک عمیق را در یک سبک خاص از اجرا مثلاً یک سبک واقع‌گرایانه برای یک فیلم درام به نمایش بگذارد. از این پس، وقتی به بازی یک بازیگر خیره می‌شوید، فراتر از ظاهر او را ببینید. به نظرتان کدام بازیگر ایرانی هم در متد و هم در سبک، استاد است؟

پرسش های متداول

۱. فرق متد با سبک در بازیگری چیه؟

متد یعنی روش رسیدن به درک درونی نقش، ولی سبک یعنی نوع اجرای اون نقش روی صحنه یا جلوی دوربین.

۲. آیا متد و سبک تو بازیگری با هم ارتباط دارن؟

بله، یه بازیگر می‌تونه با کمک متد شخصیت رو عمیق بفهمه و بعد اون رو توی یک سبک مشخص مثل واقع‌گرایانه اجرا کنه.

۳. چرا دونستن تفاوت متد و سبک مهمه؟

چون باعث می‌شه بازی‌ها رو بهتر تحلیل کنیم و بفهمیم بازیگر چطور از درون تا بیرون نقش رو ساخته.

۴. کدوم بازیگر ایرانی تو سبک و متد بازیگری مهارته؟

بازیگرانی مثل پرویز پرستویی یا ترانه علیدوستی مثال‌هایی هستن که هم متد بازی رو می‌فهمن و هم سبک اجراشون خاص و حرفه‌ایه.